Kremlin of Кремль
Een Кремль (Kremlin) betekent letterlijk een vesting en diende om de stad te beschermen tegen vijanden. Het eerste Kremlin van Moskou is in 1147 gesticht door prins Joeri Dolgoroeki. Dit Kremlin werd in 1248 alweer verwoest. In 1339 liet prins Ivan Danilovitsj dit Kremlin weer opbouwen dat uiteindelijk met alle restauratie werkzaamheden pas in 1499 gereed kwam.
Geschiedenis
Russische steden hadden echter nooit stadsmuren, alleen het centraal gedeelte, met kathedraal en paleis van stadsheer, werd met muren beschermd. Het was bovendien heel vaak het enige stadsdeel waar gebouwen niet van hout, maar van (bak)steen gebouwd waren. Meestal wordt de benaming gebruikt voor de Kremlinpaleizen en -kathedralen in Moskou. Het Kremlin in Moskou herbergt daarnaast ook een theater, een museum plus een aantal bezienswaardigheden, zoals de Tsarenklok en het Tsarenkanon. Het imposante kremlin van Moskou is een bekende toeristische trekpleister van Moskou. Er is ook een hele wijk omheen gelegen welke hier voor de duidelijkheid wordt aangeduid als Het Kremlin. Het gehele Kremlin ligt in het hartje van Moskou, omgeven door alle andere wijken en de rivier de Moskva, die langs het Kremlin stroomt.
Niet alleen in Moskou staat een kremlin maar ook in tal van andere Russische steden staat of stond een Kremlin. Zo staan in de steden Kazan, Kolomna, Nizhny Novgorod, Novgorod (Novgorod Velikij), Pskov, Rostov on Don, Ryazan, Smolensk, Staraya, Ladoga, Tobolsk en Zaraysk ook een Kremlin. In andere steden zoals Gdov, Izborsk, Porkhov, Serpukhov en Velikie Luki zijn nog ruines over van vroegere Kremlins. In de steden Borovsk, Dmitrov, Opochka en Starodub zijn nog sporen te vinden van vroegere Kremlins.
Heden
Het Кремль (Kremlin) is nu vooral bekend vanwege het feit dat vanuit hier Rusland wordt geregeerd en in vroegere tijden de oude Sovjet Unie. De president heeft het Kremlin in gebruik als residentie en zijn regering zetelt hier. Vanwege dit feit is er zeer veel beveiliging in en rond om het Kremlin, waardoor niet alles in het Kremlin toegankelijk is voor publiek.
Omgeving Kremlin
Het Kremlin werd oorspronkelijk aan alle kanten door water omgeven: in het noordwesten stroomde de moerassige Neglinnaja, de noordflank werd beschermd door een 40 m brede gracht, in het zuiden grenst het Kremlin aan de Moskva. De met kantelen gekroonde Kremlin muur heeft een lengte van 2235 m, is 3,5 tot 6,5 m breed en heeft al naar gelang het niveau van de bodem een hoogte van 5 tot 19 m. Twintig torens verhoogden de verdedigingskracht van de muur, de hoektorens zijn rond of veelhoekig, de overige zijn vierkant. Vier van de torens bezaten een poort met een ophaalbrug en een versterkt bruggehoofd. De ophaalbruggen verdwenen reeds in de 17e eeuw. In dezelfde eeuw werd ook de gracht gedempt en sinds de negentiende eeuw stroomt de Neglinnaja door een ondergronds buizenstelsel.
De Torens
Allereerst bevat het Kremlin de Drieëenheidstoren (Троицкая Башня, kortweg de Troitsatoren), een toren met poort uit 1495 met een hoogte van 76,35 m en daarmee de hoogste toren van de Kremlinmuur. De diepste kelderruimtes dienden vroeger als munitiedepot. Een stenen brug verbindt de Troitskajatoren met de Koetafjapoort uit het begin van de 16e eeuw, het enige nog bestaande bruggehoofd-bastion. Op 14 september 1812 reed Napoleon door de Troitskajapoort. Op 11 maart 1918 reed Lenin door deze poort om vanuit het Kremlin de grote revolutie te voltooien. Naar het noorden gaande komt men vervolgens bij de beide torens van het arsenaal, de middelste arsenaaltoren en de massieve 60,2 m hoge arsenaalhoektoren.
Aan het Kremlin ligt het Rode Plein en daar staat de meer dan 67 m hoge Nicolaastoren (Nikolskaja Basjnja). Hij werd in 1492 gebouwd, zijn spitse tentdak in nieuwgotische stijl ontstond in 1812. De kleine Senaatstoren (Senatskaja Basjnja), eveneens in 1492 opgericht, is zo genoemd naar het aan de andere kant van de Kremlinmuur liggende regeringsgebouw. De belangrijkste en tevens mooiste toren van het Kremlin is de 67,3 m hoge Verlosserstoren (Spaskitoren, Spaskie Vorota), in 1491 door de Italiaan Pietro Antonio Solari ontworpen. In 1624/25 kreeg de poorttoren zijn stenen tentdakspits en van de Engelse klokkenmaker Christopher Galloway een uurwerk met klokkenspel. Het uurwerk werd herhaaldelijk vervangen, de laatste keer in 1851/52. Elke 15 minuten weerklinken de negen kwartieren klokken, het uur wordt geslagen door de twee ton zware hoofdklok. Het tegenwoordig elektronisch geregelde klokkenspel geeft de juiste Moskouse tijd aan en wer dagelijks om middernacht en om 6 uur 's morgens over de staatsradio uitgezonden.
De Tsarentoren (Tsarskaja Basjnja) daarnaast steekt slechts 11,4 m boven de muur uit. In 1680 werd hij op de plaats van een oude houten toren opgericht. Van hieruit volgde de tsarenfamilie de feestelijkheden op het Rode Plein. In de Storm klok (Nabatnaja Basjnja) had vroeger de Moskouse brandwacht haar uitzichtspost. Als er brand uitbrak luidden de wachtposten de klok. Ze weerklonk niet alleen bij grote branden, maar ook bij de opmars van vijandelijke legers en bij volksopstan¬den. De laatste maal luidde ze bij de pestopstand van 1771. Toen de opstand neer¬geslagen was, beval Catharina II de oproerige klok de tong uit te rukken': de stormklok kwam in de wapenzaal van het Kremlin.
De 36,8 m hoge Konstantino Jeleninskajatoren werd in 1490 op de plaats van een stenen poort toren gebouwd. De 46 m hoge en ronde Beklemisjevskajatoren beveiligt de hoek van de Kremlin muur aan de Moskva. Hij werd in 1487 opgetrokken en ook wel Moskvoretskajatoren genoemd naar de nabij gelegen Moskvabrug. Dan zijn er nog de Petrovskajatoren, twee naamloze torens en tenslotte de Geheime Gangtoren (Tajnitskaja Basjnja), de oudste toren van de Kremlinvesting; van hieruit liep er een onderaardse gang naar de Moskva. De 30 m hoge, vierhoekige Maria Boodschaptoren (Blagovesjtsjenskajatoren) werd gebouwd van de blokken kalksteen van het oude Kremlin (veertiende-eeuw). De bijna 59 m hoge, ronde Watertoren vormt het zuidwestelijke hoekbastion. Zijn naam duidt op een waterinstallatie die -hier in 1663 geplaatst werd en die de paleizen en tuinen via loden leidingen van -water voorzag. De 51 m hoge Borovitskajatoren dankt zijn naam aan een bosgebied, waardoor de oeroude straat die hier uitkomt liep. Bij de Alexandertuin zijn nog Wapenkamertoren (Oroesjejnaja Basjnja) en de Commandantentoreren (kommandant-skaja Basjnja).
Alexandertuin of Александровкий Сад
Onder aan de arsenaalmuur bedekt de Alexandertuin (Александровкий Сад) de gekanaliseerde Neglinnajarivier. Dit mooie plantsoen werd tussen 1821-1824 door de architect Ossip Bowe ontworpen. De bekoorlijke grot aan de voet van de middelste arsenaaltoren is ook afkomstig van Bowe. De obelisk in de hoofdallee van de Alexandertuin werd in 1913 ter ere van het 300-jarig bestaan van de Romanov dynastie opgericht. Lenin liet de namen van de tsaren en de tweekoppige adelaar verwijderen en wijdde het monument aan de grote denkers en revolutionairen. De tuin eindigt in het noorden bij het graf van de onbekende soldaat. Tien donkerrode blokken porfier bevatten aarde uit Leningrad, Kiev, Minsk, Volgograd, Sebastopol, Odessa, Kersj, Novorossijsk, Toela en de vesting Brest, waar in de Tweede Wereld oorlog zware gevechten woedden. Bruidsparen leggen bloemen voor de eeuwige vlam van het grafmonument om de doden van de grote vaderlandse oorlog (1941¬1945) te herdenken.
Alle bezienswaardigheden in en rond het Kremlin:
- Alexanderpark
- Arsenaal
- Drievuldigheidstoren
- Facettenpaleis
- Grote Kremlin paleis
- Kathedraal van de Aartsenengel
- Kleedafleggingskerk
- Klokkentoren Ivan de Grote
- Maria-hemelvaart kathedraal
- Patriarchen paleis
- Presidentiële administratie
- Senaat
- Staats en Kremlin paleis
- Terempaleis
- Tsaren kanon
- Verkondigingskathedraal
- Verlosserstoren
- Wapenkamer
Het Kremlin is goed te bereiken via verschillende metrostations onder andere Imeni Lenina en Borovitskaja.
|